13 / 2 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 211 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسه گذشته در توجيه روايت عبد الرحمن ، نظر مرحوم آقاى خويى در ما « ما احب » و حتى نقل و نقد گرديد و دو وجه در جمع روايات مسأله نقل كرده ، نتيجه گرفتيم : مسأله تزويج ذات بعل با معتده فرق مىكند و الحاق صحيح نيست . در اين جلسه با نقل خلاصه‌اى از بحث جمع روايات متعارض در تزويج ذات بعل ، دنبالهء مسأله 9 عروه را ( كه در اين تزويج فرقى بين حره و امة ، و نكاح دائم و متعه نيست ) نقد و بررسى مىكنيم . * * * الف ) خلاصه تزويج ذات بعل : طرفين يا هر دو عالمند يا هر دو جاهل ، همچنين ممكن است مرد عالم باشد و زن جاهل يا به عكس ، و در هر چهار صورت يا دخول شده يا نشده ، معتده نيز داراى اين هشت صورت بود . در معتده گفتيم : فقط يك صورت - كه هر دو جاهل باشند بدون دخول - حرمت ابد ندارد ، ولى هفت صورت ديگر حرمت ابد دارد . مبناى اول : اگر كسى قائل به الحاق باشد در ذات بعل نيز بايد همين را قائل باشد ، مثل مرحوم سيد و محقق كركى كه گويا راويات را تمام ندانسته و از ظاهر آنها صرف نظر كرده‌اند ولى الحاق را تمام دانسته‌اند . ولى ما ادله الحاق را تمام ندانستيم . مبناى دوم : مرحوم كاشف اللثام مىفرمايد : اگر بخواهيم به روايات اخذ كنيم ،